M.SEQ // LEGGETT–GARG
00:00:00
STATUS: BOOT
OBS // Q = ±1
CH 0 // m0
01 / 12
QPU: IBM-Q // OPEN
34 32 00 · 14 42
BUILD dev
macrorealism · k3 ≤ 1
quantum · k3 → 1.5
audio: off
↳ wykonaj doświadczenie powyżej

TEMPORAL ANOMALY CONSOLE

▶ URUCHOM
dźwięk + lektor + muzyka reaktywna · 12 doświadczeń wejdź bez dźwięku
TEMPORAL ANOMALY CONSOLE

CZY ŚWIAT ISTNIEJE,
GDY NIKT NIE PATRZY?

Nie film — konsola. Dwanaście doświadczeń, które własnoręcznie przeprowadzisz, a na końcu odpalisz test na prawdziwym komputerze kwantowym.

01ZAŁOŻENIE — „PŁASKI CZAS”CH1 · m1

Przeszłość jest zapisana. Tak myślisz.

Świat codzienny opiera się na makrorealizmie: każdy obiekt ma określoną wartość w każdej chwili — jak klatki taśmy, które już zostały wywołane. Przesuń głowicę: każda klatka „jest” z góry.

BADANIE // Leggett & Garg, 1985 (PRL 54, 857): realizm makroskopowy + nieinwazyjna mierzalność ⇒ twarda granica liczbowa, którą zaraz przetestujesz.
FIG.01 // LINEAR TIME — DRAG
GŁOWICAt = 22%
02POMIAR — QUBITCH2 · m2

Najmniejszy możliwy świadek.

Qubit ma obserwablę Q = ±1 (np. spin). Między pomiarami stan precesuje po okręgu o kąt θ. Kręć θ i patrz, jak zmienia się szansa wyniku +1: to cos²(θ/2) — prawo, nie przypadek.

BADANIE // stan qubitu = punkt na sferze Blocha; obserwabla σ_z ma wartości własne ±1. Budulec każdego komputera kwantowego.
FIG.02 // PRECESSION
θθ=60° · P(+1)=0.75
03POMIAR — KOLAPSCH2 · m2

Pomiar nie czyta. Pomiar wymusza.

Klikaj „ZMIERZ”. Każdy pomiar zwraca +1 lub −1 losowo, ale z dokładnie przewidzianą szansą. Histogram zbiega do teorii — nie ma „ukrytej, gotowej wartości” pod spodem.

BADANIE // reguła Borna (Born 1926): prawdopodobieństwo = kwadrat amplitudy. Po precesji o θ: P(+1)=cos²(θ/2). Fundament potwierdzony niezliczonymi pomiarami.
FIG.03 // BORN SAMPLING (θ=60°)
N=0
04LICZBA — ZBUDUJ K3CH3 · m3

Złóż liczbę własnymi rękami.

Mierzysz w trzech chwilach i liczysz trzy korelacje. K3 = C₁₂ + C₂₃ − C₁₃. Dla qubitu C(τ)=cos θ, a C(2τ)=cos 2θ. Ustaw θ i patrz, jak słupki składają się w jedną liczbę.

BADANIE // przegląd: Emary, Lambert, Nori, 2014 (Rep. Prog. Phys. 77, 016001). LGI to bezpośredni czasowy odpowiednik nierówności Bella.
FIG.04 // K3 = C12 + C23 − C13
θK3=1.50
05LICZBA — SWEEPCH3 · m3

Znajdź szczyt. Złam jedynkę.

K3(θ) = 2·cos θ − cos 2θ. Granica „płaskiego czasu” to 1 i w świecie klasycznym nie da się jej przekroczyć. Kwant daje szczyt 1.5 przy 60° (granica Lüdersa).

FIG.05 // K3(θ) LIVE
θθ=18° · K3=1.05
SWEEP → 60°…
06ZŁAMANIECH4 · m4

Natura odpowiada:

1.50

Liczba, która nie miała prawa przekroczyć 1 — przekracza ją. Cząstka nie miała jednej, gotowej przeszłości, dopóki nie spojrzeliśmy. Jak album, w którym zdjęcia wywołują się dopiero pod spojrzeniem.

BADANIE // Palacios‑Laloy i in., 2010 (Nature Physics 6, 442) — pierwszy wyraźny pomiar K3 > 1 (pomiar słaby). Nasz emulator: max K3 = 1.49, odrzucenie makrorealizmu na ~66σ.
FIG.06 // THRESHOLD BREACH
07ZŁAMANIE — PRZESTRZEŃ vs CZASCH4 · m4

Bliźniak twierdzenia Bella.

Bell łamie realizm w przestrzeni (dwie splątane cząstki): CHSH S ≤ 2 klasycznie, do 2.83 kwantowo. Leggett–Garg robi to w czasie (jeden układ): K3 ≤ 1, do 1.5.

BADANIE // Bell 1964; Aspect 1982; testy bez luk 2015 (Hensen/Giustina/Shalm); Nobel 2022 (Aspect, Clauser, Zeilinger). Granica CHSH = 2√2 (Tsirelson).
FIG.07 // S (PRZESTRZEŃ) ‖ K3 (CZAS)
KĄTS=2.83 · K3=1.50
08GRANICA — DEKOHERENCJACH5 · m5

To czemu Księżyc nie miga?

Bo dekoherencja: im bardziej obiekt splata się z otoczeniem, tym szybciej jego nieokreśloność zastyga w jeden fakt. Zwiększaj kontakt — spójny pierścień rozsypuje się w szum, a K3 spada poniżej 1.

BADANIE // teoria dekoherencji (Zurek); zamknięcie „luki niezgrabności” — Robens i in. 2015 (PRX 5, 011003), Knee i in. 2012 (Nat. Commun. 3, 606).
FIG.08 // DECOHERENCE FIELD
KONTAKTd=0.00 · K3=1.50
ZWIĘKSZAJ → K3 < 1…
09GRANICA — DRABINA SKALICH5 · m5

Gdzie kończy się kwant?

Przesuwaj się po skali — od elektronu po Księżyc. „Czas spójności” (jak długo obiekt utrzymuje kwantową nieokreśloność) spada gwałtownie. Dlatego cząstka miga, a Księżyc nie.

BADANIE // interferencja materii dla dużych molekuł (Arndt i in. 1999, Wiedeń). Czy istnieje twarda ściana? To pytanie modeli kolapsu (Penrose 1996 ↗; Diósi 1989 ↗).
FIG.09 // COHERENCE vs SCALE
SKALAelektron
10FRONT — OŚ BADAŃCH6 · m6

To nie jest młoda idea.

Przeciągnij oś czasu nauki. Każdy węzeł to realna, recenzowana praca — od twierdzenia Bella po Nagrodę Nobla.

FIG.10 // RESEARCH TIMELINE
1985
11TWÓJ TEST — REALNY KOMPUTER KWANTOWYCH7 · m7

Załóż darmowy dostęp. Odpal sam.

To nie metafora. IBM Quantum daje darmowy dostęp do prawdziwych procesorów kwantowych (plan Open). Pełna, realna instrukcja:

  1. Załóż darmowe konto. Wejdź na quantum.ibm.com → „Sign up”. Plan Open jest darmowy i daje dostęp do realnych QPU.
  2. Skopiuj API token. Na pulpicie (IBM Quantum Platform) jest pole API token → „Copy”.
  3. Zainstaluj narzędzia.
    pip install qiskit qiskit-ibm-runtime qiskit-aer
  4. Pobierz pakiet i rozpakuj:
  5. Zapisz token (raz; wklej swój token zamiast TWOJ_TOKEN):
    python -c "from qiskit_ibm_runtime import QiskitRuntimeService as S; S.save_account(channel='ibm_quantum', token='TWOJ_TOKEN', overwrite=True)"
    Gdyby Twoja wersja wymagała innego kanału, sprawdź docs.quantum.ibm.com.
  6. Uruchom test (lub symulator bez konta):
    python lg_quantum_ibm.py # realny QPU python lg_quantum_ibm.py --sim # symulator
  7. Odczytaj werdykt. lg_quantum_results.csv + w terminalu: max K3 > 1 → makrorealizm odrzucony. Twój własny wynik z prawdziwego qubitu.
UCZCIWIE // kolejka i szum sprzętu mogą obniżyć K3 — spróbuj innego backendu/qubitu lub więcej „shotów”. Darmowy limit planu Open bywa zmieniany przez IBM. K3 > 1 to nie podróż w czasie — to upadek klasycznego obrazu czasu.

💾 ZAPISZ TĘ STRONĘ — WRÓĆ, GDY ZECHCESZ SPRAWDZIĆ ŚWIAT SAM.